Nemesis Kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Nemesis Kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Eylül 2016 Pazar

Hannibal (Hannibal Lecer #3) - Thomas Harris | Kitap Yorumu

thomas harris
Orijinal Adı: Hannibal
Seri: Hannibal Lecer #3
Önceki Kitap: Kuzuların Sessizliği
Sonraki Kitap: Hannibal Doğuyor
Yayınevi: Nemesis Kitap
Sayfa Sayısı: 472
Baskı Yılı: 2014
Goodreads Puanı: 3.69  (57,367 Oy)


Yorum


  Hannibal Lecter benim en sevdiğim polisiye-gerilim serilerinden biridir. Gerek karakterleri gerek tarzıyla kendine bu tür içinde ayrı bir yer açan seri, farkını ilk kitabı okumaya başladığınızda hissediyorsunuz. Tamam bu seri türde çığır açacak kadar farklı değil belki ama Hannibal Lecter bu türdeki karakterler arasında çığır açma gücüne sahip bir karakter.


Hannibal'ın yemeyi-öldürmeyi tercih ettiği insanlar hakkında kurduğu cümle


  Lafı neden bu kadar uzattın derseniz eğer duygularım çok karışık derim size. Seri çok güzel başladı ve ilerliyordu, özellikle geçenlerde okuduğum Kuzuların Sessizliği'ni çok beğenmiştim. Öyle olunca bu kitaptan beklentilerim vardı, aslında son sayfalara kadar gayet güzel gidiyordu, sonrasını dehşet içinde okudum. Seri hiç beklemediğim bir şekilde sonlandı, bu kitap serinin son kitabı değil ama hikayenin bittiği kitap. Bundan sonraki Hannibal Doğuyor adlı kitap Hannibal'ın gençlik yıllarını anlatıyor, yani yaşananların düzelme şansı yok artık.



  Bu kitap Kuzuların Sessizliği'nden 7 yıl sonrasını anlatıyor. Hannibal'ın peşine ilk kurbanı ve tek yaşayan kurbanı Mason Verger takılmıştır ve acımasız planları vardır. Starling ise bu planları ve Lecter'ı engelleme uğraşındadır, kimin başarılı olacağı ise tam bir muammadır. Fazla bilgi vermek istemiyorum çünkü her bilgi spoiler niteliğinde olacaktır artık, bu yüzden arka kapak yazısını da eklemedim, eğer Kuzuların Sessizliği'ni okumadıysanız arka kapak yazısını okumayın derim.
  Kitap 430'lara kadar çok güzel ve heyecanlı ilerledi, yazar gerçekten iyi bir kurguya imza atmıştı, her sayfa da dolu doluydu. Fakat 430'dan sonrası benim için kabus gibiydi, yazarın bu kısımlar tabii ki de rüyaydı demesini ve her şeyin normale dönmesini ne kadar istesem de her şey daha kötüye gitti. Hannibal karakterine biçilen bu son bana oldukça rahatsızlık verici geldi, "iyiler hep kazanır"a inanmam ama buradaki son gerçekten çok rahatsız ediciydi. Seriye devam edip bitirme isteğim de kalmadı açıkçası.

  Kitabı okurken zaman zaman bu Thomas Harris'e ait bir kitap değilmiş hissine kapıldım, dili değişikti. Yazardan mı çevirmenden mi kaynaklanıyor bilemedim ancak serinin önceki kitaplarından farklı bir havası vardı. Kitaptaki bazı bölümler İtalya'da geçiyordu, kitabın içinde çok fazla İtalyanca kelime vardı, bazılarının çevrilmemesi doğaldı ancak İtalyanca diyaloglar ve cümleler çevrilmeliydi bence. Yayınevinin bu konudaki boş vermiş tutumunu hoş bulmadım.

  Kitap güzeldi ancak sonuyla gözümden tamamen düştü, belki abartıyorum ama sonunu hiç sevmedim. Sonlara gelmeden önce 5 puanı hak edecek bu kitap derken son sayfalardan sonra 3 anca diyorum. Belki siz okur ve başka düşünürsünüz. Son 50 sayfa haricinde seri oldukça güzel ve okunası. Biraz karışık bir yorum oldu, uğradığım hayal kırıklığından olsa gerek, kusura bakmayın. İyi Okumalar, Bol Kitaplı Günler :))

Alıntılar

Neye bakılacağını bilmiyorsan göremezsin. 
Ne kadar istersen o kadar güçlü olabilirsin. 
Hepimizin bildiği ama henüz adlandıramadığımız bir duygu var: kibirli olmaya hakkın olduğunu önceden bilmek... Starling bu duyguyu Margot Verger'in yüzünde gördü. 
Hatalarımızla büyürüz. 
Ölüm ve tehlike, uzaklardan gelmek zorunda değildi. En sevdiğinizin tatlı nefesiyle de gelebilirdi... 
Oysa kararlar karmakarışık duyguların bir ürünüdür; genellikle adım adım gidilen bir şey değil, bir çırpıda sahip olunan bir şeydir.  
Beğenilerinizi geliştirmenin ilk adımı kendi beğenilerinize önem vermektir. 
Korkutucu olan ne biliyor musun Ardelia? Korkutucu olan birinin sana gerçeği söylemesi. 
Herkes biraz fazla neşeli görünüyordu. Barney gibi yıllarını hastanede geçirmiş biri, aşırı neşenin gerçek neşe olmadığını bilirdi.

Puanım


11 Temmuz 2016 Pazartesi

Kuzuların Sessizliği (Hannibal Lecter #2) - Thomas Harris | Kitap Yorumu

thomas harris
Orijinal Adı: The Silence of  the Lambs
Seri: Hannibal Lecter #2
Önceki Kitap: Kızıl Ejder
Yayınevi: Nemesis Kitap
Sayfa Sayısı: 430
Baskı Yılı: 2014 
Goodreads Puanı: 4.11  (336,084 Oy)

Arka Kapak Yazısı

Buffalo Bill lakabıyla tanınan bir seri katil, bazı kadınların peşine düşmektedir. Katilin belli bir amacı vardır ama cesetler farklı eyaletlerde bulunduğu için kimse bunu kavrayamaz. FBI Akademisi'nde genç bir stajyer öğrenci olan Clarice Starling, büronun davranış bilimleri bölümünden Jack Crawford tarafından çağırılınca şaşırmıştır. Görevi, çok zeki bir psikiyatr ve korkunç bir katil olan, Baltimore Akıl Hastanesi'nde tutularak kriminal cinnet açısından yakından izlenen Dr. Hannibal Lecter ile görüşmektir. Lecter'ın, katillerin zihin yapısıyla ilgili öngörülerinin, Buffalo Bill'in izinin sürülmesine ve adamın yakalanmasına yardım edebileceği düşünülmektedir.

Zeki ve çekici bir kadın olan Starling, kendini Lecter gibi keskin zekâlı biriyle garip ve yoğun bir ilişki içinde bulunca sarsılır. Adamın, Buffalo Bill ve genç kadının kendisi hakkındaki şifreli ipuçları; Starling'i tüm okurların tüyler ürpertici ve son derece sürükleyici bulacağı bir araştırmaya sürükler. Büyük bir yaratıcılık ve ustalıkla kaleme alınmış olan Kuzuların Sessizliği romanı bir gerilim klasiğidir.

Yorum

  Herkese Merhaba! :) Bugün bir Thomas Harris klasiği ile karşınızdayım; Kuzuların Sessizliği. Serinin ilk kitabını geçen yıl okumuş ve beğenmiştim, seriden beklediğimi bulamasam da polisiye-gerilim türü için güzel bir kitap olduğunu düşünüyordum ve seriye devam etme kararı almıştım. Aslında seriye başlama sebebim bu kitap ve ünü, insanın merakını uyandıran bir karakter Hannibal ve herkesin bildiği Kuzuların Sessizliği, filmi ile de kitabı ile de oldukça ses getiren bir yapıt.

  Kızıl Ejder (serinin ilk kitabı)'nda karşılaştığımız ve benim sevdiğim bir karakter olan Will Graham ne yazık ki bu kitapta yer almıyordu, bu kitapta Hannibal'dan sonra ana karakterimiz Clarice Starling'di. Starling mezun olmak üzere olan zeki, genç ve yetenekli bir öğrenci. Bir çok kadını öldürmüş olan ve henüz yakalanmamış olan seri katil Buffalo Bill var ve Starling'de peşinde, Starling'e ise Hannibal yardımcı oluyor. Genç Starling'e akıl veren veren ve yardımcı olan Hannibal ile Starling arasında bir çok diyalog yaşanıyor ve hepsi birbirinden zekice hazırlanmış, açıkçası ikilinin bölümlerini okurken büyük zevk aldım ve iple  çektim o bölümleri.

  Kuzuların Sessizliği, kurgusuyla ve karakterleriyle gerçekten çok iyi bir polisiye-gerilimdi. Bu kitapta ilk kitaba göre Hannibal daha çok yer alıyordu ve kitabın bu yönünü çok beğendim. Hannibal okuması oldukça zevkli bir karakter, zekasıyla, farklılığıyla okuru kendine çekiyor -en azından beni. :)

  Kitabın kurgusu kadar dili de iyiydi ve sayfalar çok hızlı akıp gidiyordu. Hiç sıkmadan sayfalar aktı, geçti ve ben kitabı çok beğendim. Özellikle de ilk kitabın beklentimi yeterince karşılamadığını düşünecek olursam bu kitap beklentimi oldukça karşıladı ve sevdiğim polisiye-gerilimler arasında yer aldı. Yakın zamanda filmini de izlemek istiyorum, umarım onu da severim.

  Kuzuların Sessizliği'ni sevdim ve gerçekten iyi bir kitaptı. Serinin diğer kitaplarını da merak ediyorum ve yazarın iyi bir iş çıkaracağını düşünüyorum. Şunu da ekleyeyim, serinin Nemesis Kitap'tan çıkan baskıları gerçekten çok hoş, kitapların kapaklarını çok beğendim ben. :)
  İyi bir polisiye-gerilim okumak iserseniz Hannibal Lecter serisini es geçmeyin derim. İyi okumalar. :)

Puanım

4.40


3 Kasım 2015 Salı

Karanlığın Hızı - Elizabeth Moon | Kitap Yorumu

Orijinal Adı: The Speed of Dark
Seri: Yok
Yayınevi: Nemesis Kitap
Sayfa Sayısı: 352
Baskı Yılı: 2014
Goodreads Puanı: 4.02  (6,843)


Arka Kapak Yazısı

 Gözlerin çoğu birden fazla renktedir; ancak genellikle benzer renklerdir bunlar. Mavi gözlerde iki mavi ton olur, mavi ve gri; ya da mavi ve yeşil ya da bir iki tane kahverengi noktası olur. İnsanların çoğu bunu fark etmez. Eyalet kimliğimi almaya gittiğimde, formda göz rengim soruluyordu. Gözlerimdeki bütün renkleri yazmaya çalıştım ancak boşluk yeterince büyük değildi. Bana sadece "kahverengi" yazmam söylendi. Ben de "kahverengi" yazdım ancak gözlerimdeki tek renk bu değil. Bu sadece insanların gördüğü renk çünkü onlar diğerlerinin gözlerine iyice bakmıyorlar.


Yorum

  Arka kapak yazısını okuduktan sonra bu kitapta okunacak bir şeyler mutlaka var diyerek istek listeme eklemiştim Karanlığın Hızı'nı. İyi ki de eklemişim. Kitabı okumaya başlarken açıkçası içeriğiyle ilgili hiçbir şey bilmiyordum, konu ne, türü ne, sadece beğeneceğimi biliyordum, bir his sanırım bu da :D

  Kitap ilk sayfadan çok güzel bir giriş yaptı ve dedim vay bu okunur, neyse okumaya başladım, ilerleyen sayfalar da konuyla ve  içerikle ilgili bilgi sahibi olmaya başladım, açıkçası çok şaşırdım, bir şey beklemiyordum ama bu konuyu da hiç beklemiyordum. Konu hakkında bilgi vermeyeceğim benim tavsiyem sizinde içerikle ilgili bilgi sahibi olmadan okumanız, ben öyle okudum ve böylesinin çok uygun olduğunu düşünüyorum.



Elizabeth Moon
  Dediğim gibi konusu genel olarak farklı ve güzel, hatta çok beğendim ben, böyle bir kitap gerçekten yazılmalıymış. İnsanın farkındalığını arttırıyor ve 'özel olan' insanları anlamanızı az da olsa sağlayabiliyor. Yazarı böyle bir konuyu böyle güzel bir şekilde işlediği için gerçekten tebrik ediyorum, okurken bir çok kere hayran kaldım. :)


  Kitabın başkarakteri Lou ve olaylar onun gözünden anlatılıyor, genel olarak akıcı ve güzel bir anlatımı var fakat bazı yerleri yazar biraz fazla uzatmış gibi geldi bana. Yazar Lou'nun düşüncelerini ve düşünce yapısını çok güzel aktarsa da dediğim gibi biraz gereksiz yere uzatmış, çok sorun olan bir şey değil ama sıktığı için uzun uzun okuyamıyodum.


  Bilim kurgu türüne dahil ancak bilim kurgu ögeleri çok yoğun değil. Kitabın sonu güzel ama ben çok sevemedim, beklediğim bir son yoktu ama bu sonu çok tatmin edici bulamadım nedense, yine de güzel bir son.


  Kitapta çok güzel bir sürü alıntı var, okurken bunlar çok hoşuma gitti. Genel olarak çok güzel bir kitap, farklı ve özgün. Ben herkesin bu kitaba göz atması gerektiğini düşünüyorum, beğenmeseniz bile farkındalık açısından gerçekten güzel bir kitap.  Ben okumanızı tavsiye ediyorum, mutlaka bir şeyler katacaktır sizlere. İyi okumalar :)



Alıntılar

 "Ortaokulda farklı açılarda  duran saksılara tohumlar ekerek bir deney yapmıştık. Ne olursa olsun, bitkiler ışığa doğru uzamışlardı. Birilerinin beni yan yatırılmış saksılardan birine ekip ekmediğini merak etmiştim. Öğretmenim bunun aynı şey olmadığını söylemişti.Hâlâ aynı şeyi hissediyorum. Sanki yanlamasına duruyormuş gibi hissediyorum, diğer insanlar beni devrilmiş gibi hissettiğimi düşünürken ben kendimi mutlu hissediyorum. Beynim ışığa doğru uzanmaya çalışıyor ancak saksı devrik olduğu için düz olamıyor." 
"Sorularımın her zaman yanlış olduğunu düşündüm çünkü bu soruları başka kimse sormuyor. Belki de kimse bunları sormayı düşünmemiştir. Benim karanlığım belki daha önce varmıştır. Belki de ben bilgisizliğin boşluğunu vuran ilk ışığımdır.Belki sorularım önemlidir." 
"Ben diyorum ki, karanlığın hızı en az ışığın hızı kadar ilginçtir, hatta belki daha hızlıdır, bunu kim çözecek?" 
"Ben diyorum ki, dünya büyüktür, korkunçtur, gürültülüdür ve çılgıncadır; ancak aynı zamanda hala çok güzeldir." 
"Bazen konuşmak zor ancak yazmak ya da çizmek kolay oluyor." 
"İnsanlar ne demek istediklerini doğrudan söyleseler her şey çok basit olacak." 
"Öfkeli insanlar yaralarını asla unutmazlar; bağışlayıcılık öfkeyi dağıtır." 
"Oynadığım tek rol normallik." 
"Önemli olan nasıl başlayacağını bilmektir. Doğru yerden başlarsan ve tüm adımları izlersen, doğru sonuca varırsın." 
"Duygular üzerimden tıpkı rüzgarlı bir günde bir manzaranın üzerinden geçen ışık ve gölgeler gibi geçiyor.  Tepeler hep aynıdır,  ister bir bulutun gölgesinde kalsınlar, ister güneş ışığının." 
"Bu gezegende başımıza ne gelirse gelsin, yıldızlar eksiksiz, hasarsız parlamaya devam ederler. Benim yakınımda düzen sarsılsa bile bir yerlerde var olduğunu bilmek hoşuma gidiyor." 
"Farklı olmaktan nefret ediyorum. Çok zor ve onlar gibi değilken başkaları gibiymişim gibi davranmak da çok zor." 
"Değişiklikten korkarsan seni yok eder. Değişikliği kucaklarsan seni zenginleştirir."

Puanım