Christopher Paolini etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Christopher Paolini etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Eylül 2015 Cumartesi

Brisingr (Miras Üçlemesi #3) - Christopher Paolini | Kitap Yorumu

Orijinal Adı: Brisingr
Seri: Inheritance Cycle #3
Yayınevi: Altın Kitaplar
Sayfa Sayısı: 704
Baskı Yılı: 2008
Goodreads Puanı: 4.00 (178,009)
Benim Puanım: 3/5

Yorum

 Eragon'un Galbatorix'le mücadelesi ilk kitapta başlıyor ve bu kitapta devam ediyor. Eldest'in kaldığı yerden başlıyor ve yeni olaylarla kitap şekilleniyor. Açıkçası ben bu kitapta savaşı daha yoğun beklemiştim ancak savaş yine geri planda kaldı gibi.

  Bu kitapta Eragon bir çok vaat veriyor, verdiği vaatlerin arkasında kalmaya çalışıyor. Yine hareketsiz bir kitap oldu, zaman zaman aksiyon olsa da kitabın hacmine göre yetersizdi. Yazar kitabı gereksiz uzatmış, yerli diziler gibi 90/120 dakikaya sığdırmak için gereksiz sahnelerle doldurup durmuş kitabı.
  Kitapta 700 sayfalık bir şey yok,
  • Kitap tek karakterin bakış açısıyla yazılmış, arada başka karakterlerin bakış açısıyla ele alınsa da genel olarak Eragon ve çevresinde dönüyor, bu da olayları ve anlatılacakları kısıtlıyor,
  • Aksiyon eksikliği ve aksiyon sahnelerinin yeterince iyi yazılmaması kitabı sıkıcı bir hale getiriyor.
  Genelde böyle hacimli kitaplarda 100-200 sayfadan sonra hikaye hız kazanır ve olaylar yaşanmaya başlar ana Miras Üçlemesi'nde bu yok, kitap hep aynı durağanlıkla ilerliyor ve nabız nadiren yükseliyor. 

  Konu çok güzel bunu iyi bir yazar işlese mükemmel bir kitap çıkardı ama Paolini biraz araya vermiş hikayeyi. İlk kitap güzeldi, ikinci ve üçüncü kitaplar ara kitap gibiydi, son kitap olan Miras nasıl olur bilmiyorum ama yazar keşke bu kadar uzatmasaymış derim ben.

  Bazı olaylar gereksiz uzatılırken bazıları çok hızlı geçilmişti, bu beni rahatsız etti özellikle son sayfalardaki bir olaya çok kısa değinilince olayı gereksiz buldum ben. Kitapta iyi karakterlere bir torpil var, çok önemsiz kimseler bir anda neler başarıyor nerelere geliyor, biraz daha gerçekçi olmasını isterdim. 

  Bazı bölümler çok gereksizdi, yazar sanki 'Eragon politikadan sıkılıyor sizde sıkılın' dercesine politik konuşmaların ve rekabetin uzun uzun işlendiği sayfalarla doldurmuş, okurken çok sıkıldım.

  Sonuç olarak serinin sevdiğim yönleri var ama hikaye çok akıcı ve güzel ilerlemiyor. Bu türde çok güzel kitaplar okumuş olunca Miras Üçlemesi zayıf kalıyor ve beğenmek zorlaşıyor. Fantastik kurgu okumadıysanız Miras Üçlemesi'yle başlamanızı önermem, aksiyonu benim kadar önemsemeyen, tek karakter çevresinde gelişen olayları konu alan kitapları ve ejderhaları seviyorsanız bu seriye bakın derim.

 Alıntılar

"Talihsizlik her zaman onu bekleyene gelir. Önemli olan felaketler arasındaki küçük boşluklarda mutluluğu bulmaktır." 
"Zihnin canavarları gerçekten var olanlardan çok daha kötüdür. Korku, şüphe ve nefret, insanı canavarlardan daha fazla etkisiz hale getirir." 
"Acı acıdır," dedi. "Tarife gerek yoktur." 
"Olabilecek kötü şeyleri düşünerek zaman harcamak elimizdeki mutluluğu zehirlemek olur." 
"Asla sıradan insanlar gibi olmayacağım. Eğer farklı olmam gerekiyorsa, beni farklı kılan şeyi saklamalıyım." 
"Kitaplar en fazla takdir edilecekleri yere gitmelidir. Tozlu bir rafta okunmadan durmasının bir anlamı yoktur." 
"Sizi önemseyen ve varlığınızın her parçasını anlayan, sizi en umutsuz şartlarda bile terk etmeyecek biriyle olduğunuzu bilmek, bu bir kişinin sahip olabileceği en değerli ilişkiydi..." 
"Hayatın amacı istediğimizi yapmak değil, yapılması gerekeni yapmaktır."

Puanım 


1 Eylül 2015 Salı

Eldest (Miras Üçlemesi #2) - Christopher Paolini | Kitap Yorumu

  

Orijinal Adı: Eldest
Seri: The Inheritance Cycle #2
Yayınevi: Altın Kitaplar
Sayfa Sayısı: 672
Baskı Yılı: 2005
Goodreads Puanı: 3,94  (228,604)
Benim Puanım: 3,5/5



  

Miras Üçlemesi'nin ikinci kitabı olan Eldest, Eragon'un ejderhası Saphira'yla Ellesméra'da aldığı eğitimi konu alıyor. Kral Galbatorix'e karşı isyanda büyük rol oynayacak olan Eragon tek süvaridir ve eğitimini tamamlayıp masum insanların yanında acımasız krala karşı koyacaktır ve halkın tek umududur diyebiliriz. 
  Kitap genel olarak Eragon'un eğitimini konu alıyor, bu arada da Carvahall'da ki kuzeni Roran'a ve yaşadıklarına da yoğunlaşıyor. 

  Eragon bir yandan büyü ve kılıç kullanmada ustalaşırken bir yandan bilgeliğe adım adım ilerleyerek, büyüyor ve olgunlaşıyor. Yazar bu olgunlaşma sürecini ve Eragon'un ruhsal durumunu güzel ele almış ancak bunlara o kadar yoğunlaşmış ki kitap aksiyondan çok uzak kalmış. Açıkçası bu beni sıktı, ben ejderhaların bu kadar yoğun olduğu bir kitabı okurken aksiyonu istiyor ve bekliyordum fakat bu kitapta yoktu. İlk kitapta daha çok olay ve gizem vardı, okurken sıkılmamıştım ama bunda bazı yerleri "yeter artık bir şeyler olsun" diyerek okudum. Roran'ın bölümlerini genel olarak daha eğlenerek ve merak ederek okudum fakat bir süre sonra onlarda hareketsizleşti.


  Kitap gerçeklikten biraz uzak, iyiler fazla iyi ve bir hiçken bir anda çok önemli kişiler haline gelebiliyor, bu beni rahatsız etti. Yazarın Elflere karşı olan tutumunu rahatsızedici uldum, fazla mükemmel, fazla iyi çok fazla becerikliler, çok masalvari bir ırktı. 
  Bu seri okurken bana zaman zaman Yüzüklerin Efendisi'ni hatırlattı, bazı ayrıntılar çok benziyordu. İyi-kötü savaşı, Brom - Gandalf, Urgallar - Orklar, Ra'zac - Kara Süvariler, Lethrblaka (Ra'zac'ın bineği) - Nazgûl, karakterlerin uzun yolculukları, iki kitapta da şiirler olması Yüzüklerin Efendisi'ni anımsattı, belki de alakası yok çıkarımlarımın ama benzettim ben.
  Hem mantıklı hemde sinir bozucu bulduğum bir nokta var ki oda Saphira'ya eyer takılması. Pulları keskin olduğu için Eragon eyer kullanıyor ama ejderha ya at mı bu? Yakıştıramadım ben :D
Saphira ve eyeri
   Son sayfalarda beklediğim aksiyonu bulamasam da güzeldi, hem beklediğim hem de beklemediğim ayrıntılar ortaya çıktı. Bu da diğer kitabı merak etmeme sebep oldu, onu da okuyacağım sanırım.
  Kitap hareketsiz  diye çok şikayet etmiş olsam da güzeldi. Bu kitabın asıl sonu sanırım sayfa sayısıydı, 670 sayfa olmak yerine 500'den az olsaydı kesinlikle çok daha güzel olurdu. 
  Yazar birinci kitabı 15 yaşında yazmış ki yaşına göre büyük başarıydı bence, konu da anlatımda genel olarak iyi, diğer kitabı muhtemelen yakın zamanda okuyacağım, ondan daha şey bekliyorum.

Alıntılar

"Hayat hem zevk, hem de acıdan oluşuyor. Eğer bu zevk aldığın saatler için ödemen  gereken bedelse, çok fazla mı?"

"Her zaman böyledir; kalbe en yakın olanlar en büyük acıyı verirler."

"En sevdiklerimiz genellikle bize en yabancı olanlardır." 

"Kötü hareket etme fırsatı olmayan biri gerçekten iyi midir?" 

"Şu anda yaşa, geçmişi hatırla ve gelecekten korkma, çünkü yok ve hiç de olmayacak. Yalnızca şu an var." 

"Kendini rahatlatmak için gerçekliğe aldırmazlık etme, çünkü bunu bir kez yaptıktan sonra diğerlerinin seni kandırmasını kolaylaştırırsın." 

"Eragon: Tarihteki en büyük savaşa başlamak üzereyiz, ama burada durmuş birbirimize hoş sözler söyleyerek vakit kaybediyoruz.
Saphira: Sabır, çok fazla kalmadı... Üstellik duruma bir de şu açıdan bak; eğer kazanırsak bütün vaatleri yüzünden bize bir yıllık bedava yemek borçlanacaklar.
Eragon: Seni beslemenin nelere mal olduğunu öğrenince çok üzülecekler. Bira ve şarap mahzenlerini bir gecede boşaltabileceğinden bahsetmiyorum bile.
Saphira: Ben bunu asla yapmam, diyerek burnunu çekti, sonra yumuşadı. Tamam, belki iki gecede."

"Hatalı olduğunu kabul etmek cesaret gerektirir."

Puanım


30 Ağustos 2015 Pazar

Eragon (Miras Üçlemesi #1) - Christopher Paolini | Kitap Yorumu




Orijinal Adı: Eragon

Seri: The Inheritance Cycle #1
Yayınevi: Altın Kitaplar
Sayfa Sayısı: 504
Baskı Yılı: 2004
Goodreads Puanı: 3.81  (866,841)
Benim Puanım: 4/5



    Miras üçlemesinin ilk kitabı olan Eragon beklediğimden iyi çıktı. Neden bilmiyorum okurken biraz sıkılacağımı düşünüyordum ancak sıkılmadım. Yazar beklediğimden büyük bir dünya kurgulamış, biraz daha sığ olmasını beklerken karşılaştığım ayrıntılar çok hoşuma gitti. 


  Olaylar Eragon'un ejderha yumurtasını bulmasıyla başlıyor ve hız kesmeden devam ediyor. Kitapta hem Eragon'un hemde ejdrhası Saphira'nın büyüdüğünü, olayların içine atıldığını görüyoruz. Başlangıç için iyi bir kitaptı.


  Yazar karakterleri ve olayları güzel kurgulamış ve sunmuş tek sorun aksiyonun eksikliğiydi, aksiyon biraz daha çok olsaydı daha güzel olurdu bence. Bazen tasvirler anlatımı yavaşlatsa da okurken sıkıntı yaşamadım, bir çok diyaloğu severek okudum. Serinin diğer kitapları için gelecek vaat eden bir giriş kitabı olmuş, ben beğendim. Çok ara vermeden seriye devam etmek istiyorum.

  Filmi de varmış ama izlemeyi düşünmüyorum şimdilik.
Filmdeki Eragon ve Saphira

Puanım