İlkabahar Şafağı Ejderhaları (Ejderha Mızrağı #3) - Margaret Weis & Tracy Hickman | Kitap Yorumu

Orijinal Adı: Dragons of Spring Dawning

Seri: Dragonlance: Chronicles #3

Yayınevi: Laika Yayınları

Sayfa Sayısı: 390

Baskı Yılı: 2008

Goodreads Puanı: 4.11  (39,018)

Arka Kapak Yazısı

Dünyanın, Kraliçe Takhisis'in ejderhalarına karşı direnişi devam ediyor. Gizemli ejderha küreleri ve parlayan ejderha mızrakları ile silahlanmış yol arkadaşları dünyaya umut getiriyor. Savaş tüm şiddeti ve acımasızlığıyla sürerken; yeni günün şafağında, yol arkadaşlarının kalbini gölgeleyen karanlık sırlar ışığa çıkıyor.

Yaşadıkları ihanetler ve zayıflıklar, bir cephe de kendi içlerinde açar; ama kahraman olmak, bir destan yazmak hiç de kolay değildir...

Yorum

  Vee Ejderha Mızrağı Destanı'nı bu kitapla bitirmiş oluyorum. Bu yorum hem son kitabın hem de serinin genel yorumu gibi olacak. 

  İlk kitap ve ikinci kitap güzeldi, hareketliydi ama bazen durgunlaşıp aksiyondan çok uzak oluyordu ancak bu kitap.. Gerçekten çok güzel bir kitaptı, okurken diğer kitaplarda ki gibi sıkılmadım, açıkçası ilk iki kitap okurken bazen sıkıyordu ve bir oturuşta uzun uzun okuyamıyordum, bu kitapta bu sorun çok olmadı. Özellikle son 50 sayfayı nasıl okuduğumu bilmiyorum, olaylar müthiş bir ivme kazandı ve heyecan doruktaydı. 

  İlk kitaplarda başlayan olayların bir çoğu bu kitapta açıklığa kavuştu. Bir çok gizem aydınlandı, bir çok sorun çözüldü. Çok fazla olay vardı ve bu okurken çok keyif verdi. Aksiyonu bol bir kitaptı ve gizemde güzel bir ölçüde olunca gerçekten çok güzel bir kitap olmuş. Seriye uygun ve çok iyi bir final kitabı olmuş.

  Hüzün, heyecan, gizem, ölüm, umut.. Bu kitapta hepsi vardı ve kesinlikle çok güzeldi. Bu seriden sonra Efsaneler Üçlemesi geliyor ve onu çok merak ediyorum. Raistlin benim favori karakterimdi ve Efsaneler Üçlemesi o ve ikizinin çevresindeki olaylar konu aldığı için daha çok merak ediyorum. Umarım kısa zamanda okuyabilirim. 

  Güzel bir seriydi, final kitabı kesinlikle çok iyiydi. Fantastik kurguyu seviyorsanız bu seriye mutlaka göz atmanızı öneririm. İyi okumalar :)

Alıntılar

"En çok sevdiklerimiz genellikle en az güvendiklerimizdir." 

"Tesadüfleri yeterince takip edebilirsen bunların kaderle bir bağları olduğunu görürsün." 

"Karanlık istila edebilirdi ama umudu hiçbir zaman yok edemezdi. Bir tek mum -veya daha fazlası- alevlenip sönebilirdi ama eski mumlardan yenileri yanacaktı.İşte böyle tutuşurdu umudun alevi hep, gelen güne kadar karanlığı aydınlatarak."

Puanım

Daha Fazlası...

Kış Gecesi Ejderhaları (Ejderha Mızrağı #2) - Margaret Weis & Tracy Hickman | Kitap Yorumu

Orijinal Adı: Drogons of Winter Night

Seri: Dragonlance: Chronicles #2

Yayınevi: Laika Yayınları

Sayfa Sayısı: 431

Baskı Yılı: 2008

Goodreads Puanı: 4.12  (30,847)

Arka Kapak Yazısı

Artık insanlar Takhisis'in; Karanlıklar Kraliçesi'nin ejderhalarının yeryüzüne döndüğünü biliyordu... Ansalon halkları; evlerini, hayatlarını ve özgürlüklerini korumak için savaşa hazırlanırken, ejderhaların yaydığı dehşet ve korku hissi altında bu hiç de kolay değildi. Tüm bu kargaşanın ortasında ‘kapıkulbu' beyinli bir kender, solgun kış güneşi altında tek başına duruyordu. 

Yorum

  Güz Alacakaranlığı Ejderhaları'nı okuduktan sonra çok ara vermeden seriye devam etmek istemiştim, araya bir kaç kitap girse de uzun zaman geçmeden okuyabildim. İlk kitabı beğenmiştim aynı şekilde bu kitabı da beğendim.

  Güz Alacakaranlığı Ejderhaları'nda keşke haritası olsa diye düşünmüşüm ve bu kitapta harita vardı, keşke başka bir şey isteseymişim :P Kitabın haritası ayrıntılı ve çok iyi olmasa da idare eder bir biçimde hazırlanmış. Keşke internette bulduğum ayrıntılı haritayı kullansalarmış.

  Bu kitapta ilk kitapta olmayan farklılıklar var, yukarıda bahsettiğim harita, kitabın girişindeki türlerin kısa açıklaması ve her bölümden önce yer alan illüstrasyonlar. İllüstrasyonlar güzel olsa da üzerindeki yazılar Türkçe'ye çevrilmeden olduğu gibi bırakılmış, aslında bazıları çevrilmiş bazıları bırakılmış. Bu özensizlik beni rahatsız etti, biraz daha önem verilmeliymiş.

  Kitabın konusuna gelirsek ilk kitapta ki olayların bir ay sonrasından başlıyor, konuya hızlı bir giriş yapılıyor ve olaylar gelişiyor. İlk sayfalar hızlı ve olaylı başlayınca tüm kitabın aksiyon dolu olacağını düşünmüştüm fakat pek öyle olmadı. Olaylar genel olarak ilk kitaptaki gibi gelişti, zaman zaman durağan zaman zaman aksiyon dolu.

  İlk kitap gibi bunu da çok hızlı okuyamadım, kitap akıcı ama yeterince değil. Bazen dilinden dolayı sıkabiliyor ve bir oturuşta çok fazla sayfa okumanızı zorlaştırıyor. Bunun dışında anlatımın çok sorunu yok, sadece her bölümün tek karakterin bakış açısıyla anlatılmasını tercih ederdim.

  Genel olarak kitap güzeldi, bir çok olay yaşadı ve bir çok şey ortaya çıktı. Hatta bir detay bayağı şaşırtıcıydı ki hiç beklemiyordum. Sona doğru olaylar ivme kazandı ancak beklediğim gibi olmadı, serinin son kitabını merak ediyorum, olaylar nasıl ilerleyecek son bulacak? Özellikle Raistlin'in hikayesini öğrenmek istiyorum.
  Şimdilik benden bu kadar, bir daha ki yoruma görüşürüz. İyi okumalar :)

Puanım

Daha Fazlası...

Güz Alacakaranlığı Ejderhaları (Ejderha Mızrağı #1) - Margaret Weis & Tracy Hickman | Kitap Yorumu

Orijinal Adı: Dragons of Autumn Twilight

Seri: Dragonlance: Chronicles #1

Yayınevi: Laika Yayınları

Sayfa Sayısı: 470

Baskı Yılı: 2008

Goodreads Puanı: 4.04  (57,438)

Arka Kapak Yazısı

  Çoğu hep arkadaştılar; sonra kendi yollarına gittiler. Sadece kalplerinde sakladıkları sırlarla yeniden buluştuklarında; savaş söylentileriyle çalkalanan, gölgeli bir dünyadan bahsediliyor, mitolojik, efsanevi yaratıkların, korkunç canavarların hikâyeleri onların da kulaklarına geliyordu. 

  Söylentiler ve ne olabileceğine dair bilinmezliğin şaşkınlığındaki arkadaşlar; büyülü, kristal bir asa taşıyan, güzel, kederli bir kadınla karşılaşırlar. Asanın ışığında, giderek kararan gölgelerin ardındakileri gören yol arkadaşları; Bozkırlı kadının çağrısıyla dünyanın kaderini şekillendirmek üzere gölgenin derinliklerine doğru yola koyulurlar. 

  Kimse onların birer kahraman olduklarına inanmıyordu... 
  Kimse; kendileri bile...

Yorum

  Margaret Weis ve Tracy Hickman'ın beraber kaleme aldığı kitap Ejderha Mızrağı serisinin ilk kitabı. İlk olarak şuna değinmek istiyorum iki yazarın birlikte böylesine ahenkle yazması ben gerçekten şaşırttı. Ben yazacak olsam kendimle bile anlaşamam kaldı ki başka yazar! O yüzden ikiliyi çok çok tebrik ediyorum.

Margaret Weis & Tracy Hickman

  Hastalandığım için biraz yavaş okudum maalesef, başına geçtikçe uyuyakaldım. Hastalığımdan mı kitabın dilinden mi bilmiyorum ar vermeden 50 sayfa okuyamadım, artık onu diğer kitaplarda anlayacağız. Dili güzeldi, kitabın dünyasına uygun buldum. Okurken sıkılmadım ama oooov elimden bırakamıyorum da olmadım açıkçası.

  Konusu güzeldi, çok orijinal değildi belki ama yazarların işleyişi kitabı güzel bir hale getirmiş. Olaylar ilk sayfalardan başlıyor ve hız kesmeden devam ediyor, yazarlar sizi o maceradan buna hızla sürüklüyor. Kitap neredeyse hiç yavaşlamıyor bu hareketlilik hoşuma gitti :)

  Karakterleri genel olarak sevdim, bir çoğu alışılagelmiş tiplerdi. Ben en çok Raistlin'i sevdim sanırım, diğer kitaplarda onun daha çok ön planda yer almasını umuyorum. Birde Fizban var tabii ki onu da çok sevdim :) Kitapta öne çıkan bir başkarakter yoktu ki bu iyi olmuş bence. Her yeteneğin ve kahramanlığın tek karakterde toplanması insanı sıkıyor.

  Okurken kitabın bir haritasının olmasını çok istedim, keşke kitap için harita hazırlansaymış çok daha iyi olurmuş ama olsun böyle de güzeldi. Lafı çok uzatmayayım genel olarak güzel bir kitaptı, fantastik severler için özellikle tavsiye edilir ;)  Kitaba 4 puan veriyorum çünkü kitapta bir eksiklik vardı, ne olduğunu tespit edemedim henüz belki serinin diğer kitaplarında bu ortaya çıkar.

  Fantastik kurgu seven biriyseniz kitaba bakın derim, yorumumu okuduğunuz için teşekkürler :)

Alıntılar

"Ölüm yaşamdaki en büyük kesinliktir." 

"Yaşamlarımız aldıklarımızla değil verdiklerimizle ölçülür." 

"Gece gözleri kapalı yürüyemeyeceğin kadar karanlık." 

"Eğer dünyadaki büyük şeylere yakından bakacak olursan, onların aslında bir araya gelmiş küçük şeylerden oluştuğunu görürsün." 

"Farkı yaratan küçük şeylerdir." 

"Umut gerçekleri reddetmektir. Umut, yük beygirinin önünde sallanıp, atın ona ulaşmak için nafile çabayla sürekli yürümesini sağlayan havuçtan başka bir şey değil."

Puanım

Daha Fazlası...

Brisingr (Miras Üçlemesi #3) - Christopher Paolini | Kitap Yorumu

Orijinal Adı: Brisingr

Seri: Inheritance Cycle #3

Yayınevi: Altın Kitaplar

Sayfa Sayısı: 704

Baskı Yılı: 2008

Goodreads Puanı: 4.00 (178,009)

Benim Puanım: 3/5

Yorum

 Eragon'un Galbatorix'le mücadelesi ilk kitapta başlıyor ve bu kitapta devam ediyor. Eldest'in kaldığı yerden başlıyor ve yeni olaylarla kitap şekilleniyor. Açıkçası ben bu kitapta savaşı daha yoğun beklemiştim ancak savaş yine geri planda kaldı gibi.

  Bu kitapta Eragon bir çok vaat veriyor, verdiği vaatlerin arkasında kalmaya çalışıyor. Yine hareketsiz bir kitap oldu, zaman zaman aksiyon olsa da kitabın hacmine göre yetersizdi. Yazar kitabı gereksiz uzatmış, yerli diziler gibi 90/120 dakikaya sığdırmak için gereksiz sahnelerle doldurup durmuş kitabı.

  Kitapta 700 sayfalık bir şey yok,

• Kitap tek karakterin bakış açısıyla yazılmış, arada başka karakterlerin bakış açısıyla ele alınsa da genel olarak Eragon ve çevresinde dönüyor, bu da olayları ve anlatılacakları kısıtlıyor,
• Aksiyon eksikliği ve aksiyon sahnelerinin yeterince iyi yazılmaması kitabı sıkıcı bir hale getiriyor.

  Genelde böyle hacimli kitaplarda 100-200 sayfadan sonra hikaye hız kazanır ve olaylar yaşanmaya başlar ana Miras Üçlemesi'nde bu yok, kitap hep aynı durağanlıkla ilerliyor ve nabız nadiren yükseliyor. 

  Konu çok güzel bunu iyi bir yazar işlese mükemmel bir kitap çıkardı ama Paolini biraz araya vermiş hikayeyi. İlk kitap güzeldi, ikinci ve üçüncü kitaplar ara kitap gibiydi, son kitap olan Miras nasıl olur bilmiyorum ama yazar keşke bu kadar uzatmasaymış derim ben.

  Bazı olaylar gereksiz uzatılırken bazıları çok hızlı geçilmişti, bu beni rahatsız etti özellikle son sayfalardaki bir olaya çok kısa değinilince olayı gereksiz buldum ben. Kitapta iyi karakterlere bir torpil var, çok önemsiz kimseler bir anda neler başarıyor nerelere geliyor, biraz daha gerçekçi olmasını isterdim. 

  Bazı bölümler çok gereksizdi, yazar sanki 'Eragon politikadan sıkılıyor sizde sıkılın' dercesine politik konuşmaların ve rekabetin uzun uzun işlendiği sayfalarla doldurmuş, okurken çok sıkıldım.

  Sonuç olarak serinin sevdiğim yönleri var ama hikaye çok akıcı ve güzel ilerlemiyor. Bu türde çok güzel kitaplar okumuş olunca Miras Üçlemesi zayıf kalıyor ve beğenmek zorlaşıyor. Fantastik kurgu okumadıysanız Miras Üçlemesi'yle başlamanızı önermem, aksiyonu benim kadar önemsemeyen, tek karakter çevresinde gelişen olayları konu alan kitapları ve ejderhaları seviyorsanız bu seriye bakın derim.

 Alıntılar

"Talihsizlik her zaman onu bekleyene gelir. Önemli olan felaketler arasındaki küçük boşluklarda mutluluğu bulmaktır." 

"Zihnin canavarları gerçekten var olanlardan çok daha kötüdür. Korku, şüphe ve nefret, insanı canavarlardan daha fazla etkisiz hale getirir." 

"Acı acıdır," dedi. "Tarife gerek yoktur." 

"Olabilecek kötü şeyleri düşünerek zaman harcamak elimizdeki mutluluğu zehirlemek olur." 

"Asla sıradan insanlar gibi olmayacağım. Eğer farklı olmam gerekiyorsa, beni farklı kılan şeyi saklamalıyım." 

"Kitaplar en fazla takdir edilecekleri yere gitmelidir. Tozlu bir rafta okunmadan durmasının bir anlamı yoktur." 

"Sizi önemseyen ve varlığınızın her parçasını anlayan, sizi en umutsuz şartlarda bile terk etmeyecek biriyle olduğunuzu bilmek, bu bir kişinin sahip olabileceği en değerli ilişkiydi..." 

"Hayatın amacı istediğimizi yapmak değil, yapılması gerekeni yapmaktır."

Puanım 

Daha Fazlası...

Eldest (Miras Üçlemesi #2) - Christopher Paolini | Kitap Yorumu

  

Orijinal Adı: Eldest

Seri: The Inheritance Cycle #2

Yayınevi: Altın Kitaplar

Sayfa Sayısı: 672

Baskı Yılı: 2005

Goodreads Puanı: 3,94  (228,604)

Benim Puanım: 3,5/5

  

Miras Üçlemesi'nin ikinci kitabı olan Eldest, Eragon'un ejderhası Saphira'yla Ellesméra'da aldığı eğitimi konu alıyor. Kral Galbatorix'e karşı isyanda büyük rol oynayacak olan Eragon tek süvaridir ve eğitimini tamamlayıp masum insanların yanında acımasız krala karşı koyacaktır ve halkın tek umududur diyebiliriz. 
  Kitap genel olarak Eragon'un eğitimini konu alıyor, bu arada da Carvahall'da ki kuzeni Roran'a ve yaşadıklarına da yoğunlaşıyor. 

  Eragon bir yandan büyü ve kılıç kullanmada ustalaşırken bir yandan bilgeliğe adım adım ilerleyerek, büyüyor ve olgunlaşıyor. Yazar bu olgunlaşma sürecini ve Eragon'un ruhsal durumunu güzel ele almış ancak bunlara o kadar yoğunlaşmış ki kitap aksiyondan çok uzak kalmış. Açıkçası bu beni sıktı, ben ejderhaların bu kadar yoğun olduğu bir kitabı okurken aksiyonu istiyor ve bekliyordum fakat bu kitapta yoktu. İlk kitapta daha çok olay ve gizem vardı, okurken sıkılmamıştım ama bunda bazı yerleri "yeter artık bir şeyler olsun" diyerek okudum. Roran'ın bölümlerini genel olarak daha eğlenerek ve merak ederek okudum fakat bir süre sonra onlarda hareketsizleşti.

  Kitap gerçeklikten biraz uzak, iyiler fazla iyi ve bir hiçken bir anda çok önemli kişiler haline gelebiliyor, bu beni rahatsız etti. Yazarın Elflere karşı olan tutumunu rahatsızedici uldum, fazla mükemmel, fazla iyi çok fazla becerikliler, çok masalvari bir ırktı. 

  Bu seri okurken bana zaman zaman Yüzüklerin Efendisi'ni hatırlattı, bazı ayrıntılar çok benziyordu. İyi-kötü savaşı, Brom - Gandalf, Urgallar - Orklar, Ra'zac - Kara Süvariler, Lethrblaka (Ra'zac'ın bineği) - Nazgûl, karakterlerin uzun yolculukları, iki kitapta da şiirler olması Yüzüklerin Efendisi'ni anımsattı, belki de alakası yok çıkarımlarımın ama benzettim ben.

  Hem mantıklı hemde sinir bozucu bulduğum bir nokta var ki oda Saphira'ya eyer takılması. Pulları keskin olduğu için Eragon eyer kullanıyor ama ejderha ya at mı bu? Yakıştıramadım ben :D

Saphira ve eyeri

   Son sayfalarda beklediğim aksiyonu bulamasam da güzeldi, hem beklediğim hem de beklemediğim ayrıntılar ortaya çıktı. Bu da diğer kitabı merak etmeme sebep oldu, onu da okuyacağım sanırım.

  Kitap hareketsiz  diye çok şikayet etmiş olsam da güzeldi. Bu kitabın asıl sonu sanırım sayfa sayısıydı, 670 sayfa olmak yerine 500'den az olsaydı kesinlikle çok daha güzel olurdu. 

  Yazar birinci kitabı 15 yaşında yazmış ki yaşına göre büyük başarıydı bence, konu da anlatımda genel olarak iyi, diğer kitabı muhtemelen yakın zamanda okuyacağım, ondan daha şey bekliyorum.

Alıntılar

"Hayat hem zevk, hem de acıdan oluşuyor. Eğer bu zevk aldığın saatler için ödemen  gereken bedelse, çok fazla mı?"

"Her zaman böyledir; kalbe en yakın olanlar en büyük acıyı verirler."

"En sevdiklerimiz genellikle bize en yabancı olanlardır." 

"Kötü hareket etme fırsatı olmayan biri gerçekten iyi midir?" 

"Şu anda yaşa, geçmişi hatırla ve gelecekten korkma, çünkü yok ve hiç de olmayacak. Yalnızca şu an var." 

"Kendini rahatlatmak için gerçekliğe aldırmazlık etme, çünkü bunu bir kez yaptıktan sonra diğerlerinin seni kandırmasını kolaylaştırırsın." 

"Eragon: Tarihteki en büyük savaşa başlamak üzereyiz, ama burada durmuş birbirimize hoş sözler söyleyerek vakit kaybediyoruz.
Saphira: Sabır, çok fazla kalmadı... Üstellik duruma bir de şu açıdan bak; eğer kazanırsak bütün vaatleri yüzünden bize bir yıllık bedava yemek borçlanacaklar.
Eragon: Seni beslemenin nelere mal olduğunu öğrenince çok üzülecekler. Bira ve şarap mahzenlerini bir gecede boşaltabileceğinden bahsetmiyorum bile.
Saphira: Ben bunu asla yapmam, diyerek burnunu çekti, sonra yumuşadı. Tamam, belki iki gecede."

"Hatalı olduğunu kabul etmek cesaret gerektirir."

Puanım

Daha Fazlası...

Eragon (Miras Üçlemesi #1) - Christopher Paolini | Kitap Yorumu

Orijinal Adı: Eragon

Seri: The Inheritance Cycle #1

Yayınevi: Altın Kitaplar

Sayfa Sayısı: 504

Baskı Yılı: 2004

Goodreads Puanı: 3.81  (866,841)

Benim Puanım: 4/5

    Miras üçlemesinin ilk kitabı olan Eragon beklediğimden iyi çıktı. Neden bilmiyorum okurken biraz sıkılacağımı düşünüyordum ancak sıkılmadım. Yazar beklediğimden büyük bir dünya kurgulamış, biraz daha sığ olmasını beklerken karşılaştığım ayrıntılar çok hoşuma gitti. 

  Olaylar Eragon'un ejderha yumurtasını bulmasıyla başlıyor ve hız kesmeden devam ediyor. Kitapta hem Eragon'un hemde ejdrhası Saphira'nın büyüdüğünü, olayların içine atıldığını görüyoruz. Başlangıç için iyi bir kitaptı.

  Yazar karakterleri ve olayları güzel kurgulamış ve sunmuş tek sorun aksiyonun eksikliğiydi, aksiyon biraz daha çok olsaydı daha güzel olurdu bence. Bazen tasvirler anlatımı yavaşlatsa da okurken sıkıntı yaşamadım, bir çok diyaloğu severek okudum. Serinin diğer kitapları için gelecek vaat eden bir giriş kitabı olmuş, ben beğendim. Çok ara vermeden seriye devam etmek istiyorum.
  Filmi de varmış ama izlemeyi düşünmüyorum şimdilik.

Filmdeki Eragon ve Saphira

Puanım

Daha Fazlası...